Ik heb per ongeluk mijn harde schijf geformatteerd en deze daarna blijven gebruiken voordat ik besefte dat belangrijke foto’s, documenten en werkbestanden ontbraken. Ik probeer uit te zoeken of gegevensherstel nog mogelijk is nadat een geformatteerde harde schijf opnieuw is gebruikt, en welke stappen ik onmiddellijk moet nemen om te voorkomen dat ik nog meer bestanden verlies.
Ik heb dit één keer gedaan, en ik herinner me nog steeds dat misselijke gevoel. Je formatteert de verkeerde schijf, of je wist er een waarvan je zwoer dat er een back-up van was. De eerste stap is simpel. Stop met ernaar schrijven. Als het een externe schijf is, koppel die los. Als het een interne schijf is, zet de computer uit en laat de schijf met rust.
De gebruikelijke manier waarop mensen het erger maken, is in paniek raken en herstelapps op dezelfde geformatteerde schijf installeren, of willekeurige bestanden kopiëren terwijl ze dingen proberen te testen. Slecht idee. Elke schrijfactie vergroot de kans dat je de gegevens overschrijft die je terug wilt.
Wat formatteren heeft veranderd
Een snelle formattering wist de bestandsgegevens zelf meestal niet. Het verwijdert de index van het bestandssysteem, zodat je computer de schijf als lege ruimte behandelt. De bestanden staan er vaak nog steeds totdat er nieuwe gegevens overheen worden geschreven.
Als je Snelformatteren hebt uitgevoerd, is de kans op herstel vaak redelijk, vooral als je de schijf meteen niet meer hebt gebruikt.
Als je Volledig formatteren hebt uitgevoerd, vooral de tragere versie die sectoren controleert, wordt herstel veel moeilijker. Op veel systemen worden de inhoud van de schijf overschreven, en op dat punt zijn de oude gegevens vaak verdwenen.
Het type schijf is belangrijker dan mensen denken
Oude draaiende harde schijven, HDD's, zijn meestal het gunstigere geval. Ik heb gezien dat daar na een formattering nog veel intact van terugkwam.
Interne SSD's zijn lastiger. TRIM wist blokken meestal op de achtergrond, waardoor de kans op herstel snel afneemt. Externe SSD's via USB doen het soms iets beter omdat het TRIM-gedrag daar minder consistent is. Niet altijd. Toch heb ik genoeg vreemde gevallen gezien om eerst te controleren voordat ik opgeef.
Wat ik hierna zou doen
Als je het niet naar een dataherstellab stuurt, en die labs beginnen vaak rond de $1,500 of meer, dan is software de gebruikelijke route. Van de tools die ik heb gebruikt, is Disk Drill een van de makkelijkere om mee te werken na een formattering.
Wat mij opviel was de indeling. Het voelt niet alsof het alleen voor forensische specialisten is gemaakt. Het ondersteunt gangbare bestandssystemen zoals NTFS, FAT32, APFS, en het doet behoorlijk werk bij het terughalen van bestanden, zelfs wanneer namen en mappen verloren zijn gegaan.
Een ding dat ik zou doen vóór een lange scan, als de tool je die optie geeft, is een byte-voor-byte-image maken van de beschadigde schijf. Scan de image, niet de originele schijf. Minder slijtage, minder risico, minder kans om een slechte situatie nog erger te maken.
Korte versie van de herstelstappen
1. Installeer de herstel-app op een andere schijf.
2. Sluit de geformatteerde schijf aan en scan deze.
3. Sorteer de resultaten op type als de oorspronkelijke mappenstructuur ontbreekt.
4. Gebruik de voorbeeldweergave voordat je herstelt. Als een foto opent of een document leesbare tekst toont, zijn je kansen voor dat bestand goed.
5. Herstel alles naar een andere schijf, nooit terug naar de geformatteerde schijf.
Als je de gratis route wilt
Ik heb PhotoRec ook gebruikt. Het werkt, en het vindt bestanden op basis van handtekeningen, wat helpt wanneer het bestandssysteem beschadigd is. Het nadeel is gedoe. Meestal verlies je de oorspronkelijke bestandsnamen, waardoor je eindigt met een enorme stapel bestanden met namen als f12345.jpg. Als je tijd en geduld hebt, prima. Zo niet, dan wordt het snel vervelend.
Eén controle die mensen overslaan
Kijk naar je cloudaccounts voordat je van het ergste uitgaat. Ik heb mensen in vijf minuten de helft van hun paniek zien kwijtraken omdat OneDrive, Google Drive of iCloud al die tijd op de achtergrond Desktop of Documenten synchroniseerde. Log in en kijk.
Als er niets nieuws naar de schijf is geschreven, is er nog steeds een redelijke kans. Als het een snelle formattering op een HDD was, zijn je kansen vaak behoorlijk goed. Als het een volledige formattering op een SSD was, zou ik de verwachtingen lager houden. Nog steeds de moeite waard om te controleren voordat je het afschrijft.
Ja, er is nog steeds een kans, zelfs nadat je de schijf opnieuw hebt gebruikt. Wat mensen vaak overslaan, is dit: de kans op herstel hangt af van hoeveel nieuwe gegevens de oude gegevens hebben overschreven.
Een paar praktische punten.
Als de ontbrekende bestanden foto’s, pdf’s, Office-documenten en kleine werkbestanden waren, overleven sommige daarvan vaak langer dan mensen denken. Grote videobestanden worden meestal harder geraakt omdat ze meer blokken gebruiken. Als je de schijf dagenlang bent blijven gebruiken, apps hebt geïnstalleerd, bestanden hebt verplaatst of grote mappen hebt gekopieerd, dan daalt de kans snel.
Ik ben het eens met het meeste van wat @mikeappsreviewer zei, maar ik zou eerst nog één extra stap nemen. Controleer of de ontbrekende bestanden ergens anders zijn gekopieerd door je eigen workflow. Kijk in Recente bestanden, tijdelijke app-mappen, e-mailbijlagen, uploads in Teams of Slack, scanner-mappen van printers, importmappen van camera’s en de versiegeschiedenis van de cloud. Veel mensen richten zich op direct herstel en vergeten de makkelijke winst.
Voor softwarematig herstel is Disk Drill een prima plek om te beginnen, omdat het gevonden gegevens ordent op een manier waar gewone mensen mee kunnen werken. Als de oorspronkelijke namen weg zijn, filter dan op bestandstype, bekijk vervolgens een voorbeeld van de bestanden en herstel eerst de belangrijke dingen. Begin met onvervangbare items, familiefoto’s, belastingdocumenten, projectbestanden.
Als dit een SSD is, is tijd nog belangrijker. Als het een HDD is, zijn je kansen beter. Als de bestanden verband houden met zakelijk of juridisch werk, stop dan met zelf proberen en stuur het naar een lab voordat er meer schade ontstaat. Pogingen om het zelf te doen maken professioneel herstel soms erger.
Als je een visuele uitleg wilt, behandelt deze stapsgewijze handleiding voor het herstellen van bestanden van een geformatteerde harde schijf het proces duidelijk.
Kort antwoord: ja, herstel is nog steeds mogelijk. Volledig herstel kan niemand beloven na hergebruik.
Ja, mogelijk. Gegarandeerd? Nee.
Wat ik zou toevoegen aan wat @mikeappsreviewer en @boswandelaar zeiden, is dit: na een format + hergebruik is herstel vaak gedeeltelijk, niet alles-of-niets. Mensen vragen “kan het worden hersteld?” alsof er een ja/nee-schakelaar is, maar in werkelijkheid is het meer gelaagd. Sommige bestanden komen perfect terug, sommige beschadigd, sommige zonder namen, en sommige zijn voorgoed weg.
Ga er ook niet van uit dat “opnieuw gebruikt” totaal verlies betekent. Als wat er teruggeschreven werd vooral kleine bestanden, caches of een herinstallatie waren die maar een deel van de schijf raakte, kunnen oudere gegevens nog steeds bestaan in onaangeroerde delen. Gefragmenteerde bestanden zijn het vervelende deel. Documenten herstellen misschien prima, terwijl grote fotobibliotheken of videoprojecten half kapot terugkomen.
Eén kleine afwijking van het gebruikelijke advies: als de bestanden heel waardevol zijn, zou ik niet te lang blijven wisselen tussen allerlei doe-het-zelf-apps. Elke extra scan kan een defecte schijf extra belasten als het probleem niet alleen formatteren is. Let op klikgeluiden, trage reads, verbrekingen van de verbinding, dat soort dingen. Als de hardware zich vreemd gedraagt, stop dan.
Als de schijf stabiel is, is Disk Drill een redelijke eerste stap, omdat previews tijd besparen en je laten bepalen wat eerst belangrijk is. Herstel alleen naar een andere schijf. En kijk voordat je begint even naar deze lijst met beste dataherstelsoftware voor geformatteerde harde schijven, zodat je tools kunt vergelijken in plaats van blind te proberen wat Google je voorschotelt.
Korte versie: HDD + snelle format + beperkt hergebruik = redelijke kans. SSD + veel hergebruik = ja… minder leuk.
Ja, nog steeds mogelijk, maar ik zou het zo formuleren: formatteren + hergebruik maakt herstel tot een bergingsklus, geen schone restore.
Ik ben het grotendeels eens met @boswandelaar, @yozora en @mikeappsreviewer, maar één ding dat mensen bagatelliseren is de bestandskwaliteit na herstel. Zelfs wanneer bestanden worden gevonden, openen sommige JPEG’s maar half, geven Office-documenten fouten en kunnen ZIP-/projectbestanden onbruikbaar zijn als een klein deel is overschreven. Tel herstelde bestanden dus op basis van wat daadwerkelijk opent, niet op basis van scantotalen.
Een praktische invalshoek waar ze niet genoeg nadruk op legden: controleer of de schijf opnieuw is geformatteerd naar een ander bestandssysteem. NTFS naar exFAT, APFS naar exFAT, enzovoort. Dat kan veranderen welke metadata bewaard blijft en waarom de ene tool bestandsnamen vindt terwijl een andere alleen ruwe bestanden vindt. Soms geeft het uitvoeren van één metadata-gerichte scan en één signatuurgebaseerde scan een realistischer beeld.
Specifiek over Disk Drill:
Voordelen
- eenvoudig bestanden vooraf bekijken, wat tijd bespaart
- goed voor sorteren op bestandstype wanneer mappen verdwenen zijn
- gebruiksvriendelijkere interface dan veel andere hersteltools
- redelijk geschikt voor gemengde persoonlijke bestanden zoals foto’s, pdf’s en documenten
Nadelen
- scanresultaten kunnen hoopvoller lijken dan de werkelijkheid totdat je herstelde bestanden test
- diepe scans kunnen eeuwig duren op grote schijven
- niet de goedkoopste optie als je maar eenmalig herstel nodig hebt
- minder ideaal als de schijf fysieke problemen heeft
Mijn mening: als de schijf gezond is en het vooral om logisch verlies door formatteren/hergebruik gaat, is Disk Drill een verstandige eerste stap. Als de schijf klikt, offline valt of tergend traag is, sla dan de softwaremarathon over en denk aan een lab. Daar zou ik iets strenger in zijn dan de anderen. Te veel mensen blijven proberen met nog één scan en maken een twijfelgeval erger.

