Mijn camera liep vast en crashte tijdens het opslaan van foto’s, en nu wordt de SD-kaart als beschadigd en onleesbaar weergegeven. Ik probeer mijn foto’s terug te halen en uit te zoeken of de kaart kan worden gerepareerd zonder alles te verliezen. Wat moet ik eerst doen, en zijn er veilige stappen voor SD-kaartgegevensherstel die echt werken?
Ik heb SD-kaarten op de domste momenten zien uitvallen. Einde van een shoot. Laatste clip tijdens een reis. Precies toen ik ging zitten om bestanden te kopiëren. Als je kaart ineens als beschadigd wordt weergegeven, neem dan even gas terug. De volgorde is hier heel belangrijk als je je bestanden terug wilt.
De eerste valkuil is de systeemprompt. Windows toont graag Je moet de schijf in station X: formatteren voordat je deze kunt gebruiken. Telefoons doen hetzelfde met SD-kaart is beschadigd en een grote reparatieknop. Klik niet op Formatteren. Ik deed dit jaren geleden een keer op een goedkope kaart en maakte herstel veel moeilijker dan nodig was. Formatteren verwijdert de informatie van het bestandssysteem die je apparaat gebruikt om bestanden bij te houden. Snel formatteren is nog steeds slecht nieuws. Volledig formatteren is nog erger. Als de foto’s of video belangrijk zijn, sluit dan de melding en blijf van de kaart af.
De regel waar ik me aan houd is simpel. Eerst herstellen. Daarna repareren. Als je probeert de kaart te repareren voordat je de gegevens hebt gekopieerd, loop je het risico de structuur op de schijf te veranderen en dingen te overschrijven die je nog nodig hebt.
Voor herstel heb ik de beste resultaten gehad met Disk Drill. Wat voor mij het verschil maakte, was de byte-voor-byte-back-upfunctie.
Dit is waarom ik dat onderdeel belangrijk vind. Een beschadigde SD-kaart heeft vaak óf een beschadigd bestandssysteem óf hardware die begint te falen. Elke leesactie belast de kaart meer. Als je de originele kaart steeds opnieuw scant, neem je een gok. Ik heb kaarten midden in een scan zien verdwijnen. Eerst een volledige image maken, sector voor sector, geeft je een veiligere kopie om op je computer mee te werken. Dan scan je de image, niet de kaart. Als het origineel later uitvalt, leeft je kans op herstel nog steeds voort. Controleer na het scannen de voorbeelden en sla herstelde bestanden op naar een andere gezonde schijf.
Pas nadat je bestanden veilig zijn, moet je proberen de kaart zelf te repareren. Dit is de volgorde die ik volg.
1. Voer CHKDSK uit
Begin met de ingebouwde controletool van Windows. Die herstelt problemen met het bestandssysteem en zorgt er soms voor dat een kaart zonder al te veel gedoe weer werkt. Open Start, typ cmd en voer daarna Opdrachtprompt uit als administrator. Voer chkdsk X: /r in en vervang X door de stationsletter van je SD-kaart. Het deel /r vertelt Windows om te scannen op slechte sectoren en leesbare gegevens waar mogelijk te herstellen. Bij grotere kaarten kan dit even duren. Laat het proces voltooien.
2. Probeer TestDisk
Als de kaart als niet-toegewezen wordt weergegeven, of als de partitie ontbreekt, helpt CHKDSK vaak niet veel. Hier komt TestDisk van pas. Het is open source, ziet er ouderwets uit en is een beetje lelijk, maar het werkt bij problemen die nieuwere tools soms overslaan. Ik heb het ooit gebruikt op een kaart die mijn laptop niet eens in Verkenner liet zien, en het vond de verloren partitietabel na een diepere scan. Als je partitie is gewist of beschadigd, heeft TestDisk een goede kans om die opnieuw op te bouwen.
3. Formatteer de kaart
Als geen van de eerste twee oplossingen de kaart weer stabiel krijgt, formatteer hem dan. Op dit punt zouden je bestanden al elders hersteld moeten zijn. Klik in Verkenner met de rechtermuisknop op de kaart en kies Formatteren. Ik zou Snelformatteren overslaan en de volledige optie gebruiken. Dat duurt langer, maar controleert de kaart grondiger. Voor het bestandssysteem is exFAT meestal de juiste keuze voor moderne SD-kaarten, vooral als je grotere videobestanden opneemt. FAT32 wordt door de limieten voor bestandsgrootte meestal al snel irritant.
Als de kaart hierna weer begint te werken, zou ik hem niet vertrouwen voor belangrijke dingen. Zodra een SD-kaart corruptie begint te vertonen, zie ik dat als een waarschuwing, niet als een eenmalige fout. Ik bewaar zulke kaarten alleen voor onbelangrijke overdrachten of tests, als ik ze al bewaar. Voor alles wat belangrijk is, vervang ik ze.
Nog één ding. Werp de kaart elke keer correct uit. Ik weet dat mensen dat overslaan. Ik heb het ook overgeslagen. Daarna kreeg ik de rekening. Hardware veilig verwijderen bestaat niet voor niets, en veel kaartcorruptie begint doordat opslag wordt losgekoppeld terwijl schrijfbewerkingen nog niet helemaal zijn voltooid.
Stop eerst met het gebruiken van de kaart. Maak geen nieuwe foto’s meer, laat de telefoon of pc hem niet repareren en kopieer er niets naartoe. Nieuwe schrijfacties verkleinen de kans op herstel snel.
Ik ben het met @mikeappsreviewer eens over één belangrijk punt: eerst herstellen. Ik ben het iets minder eens met CHKDSK vroeg uitvoeren. Als de crash tijdens het schrijven gebeurde, repareert CHKDSK het bestandssysteem soms door kapotte vermeldingen te verwijderen, en dat is slecht als die vermeldingen naar je ontbrekende foto’s verwijzen. Ik zie CHKDSK als een latere stap, niet als stap één.
Wat ik zou doen:
-
Probeer de kaart in een andere kaartlezer.
Veel zogenaamd gecorrumpeerde kaarten blijken slechte USB-kaartlezers te zijn. Gebruik een degelijke USB 3-kaartlezer als je die hebt. -
Maak eerst een image van de kaart.
Disk Drill is hier goed voor omdat je de image kunt scannen in plaats van de originele kaart steeds opnieuw te belasten. Beste zet als de kaart onbetrouwbaar is. -
Herstel bestanden vanaf de image.
Sla herstelde foto’s op je computer of een andere schijf op, nooit terug op de SD-kaart. -
Als foto’s gefragmenteerd zijn, probeer dan ook cameraspecifieke hersteltools.
Voor RAW- en videobestanden haalt PhotoRec soms bestanden terug die andere apps missen. Bestandsnamen en mappen zullen een rommeltje zijn, maar foto’s zijn foto’s. -
Formatteer de kaart na herstel volledig in de camera, niet in Windows.
Camera’s schrijven vaak de mapstructuur die ze verwachten, zoals DCIM en leveranciersspecifieke zaken. Als de kaart weer faalt, gooi hem weg. SD-kaarten zijn goedkoop, opnieuw fotograferen niet.
Als de kaart nergens wordt gedetecteerd of 0 bytes aangeeft, wijst dat meer op hardwarefalen. Op dat moment wordt softwarematig herstel twijfelachtig.
Als je een snelle uitleg van de herstelstappen in Disk Drill wilt, is deze video handig:
bekijk deze handleiding voor fotoherstel met Disk Drill
Nog iets: als de batterij van je camera leeg raakte of vastliep tijdens het wegschrijven van de buffer, kunnen sommige bestanden wel worden hersteld maar niet goed openen. Ik heb JPEG’s half grijs zien terugkomen terwijl RAW’s prima herstelden, dus test alles.
Probeer het niet eerst te “repareren”. Dat is het punt waar ik een beetje tegenin zou gaan, ook al hebben @mikeappsreviewer en @sternenwanderer gelijk dat je het gebruik onmiddellijk moet stoppen. Als de camera midden tijdens het schrijven crashte, kan de kaart fysiek prima in orde zijn en is alleen de bestandstoewijzing in de war geraakt. De veiligste zet is om het als bewijsmateriaal te behandelen, niet als opslag.
Wat ik zou toevoegen:
- Maak de contacten schoon en plaats de kaart opnieuw. Echt waar. Een vuil SD-contact kan corruptie nabootsen.
- Controleer Schijfbeheer op Windows of Schijfhulpprogramma op Mac. Als de kaart de juiste grootte toont, is dat een veel beter teken dan wanneer er 0 bytes staat.
- Als jouw cameramerk een eigen herstelprogramma heeft, probeer dat dan na het maken van een image. Canon, Nikon, Sony, enz. produceren soms bestanden met vreemde metadata die algemene tools niet perfect reconstrueren.
Ik zou nog steeds Disk Drill gebruiken, vooral omdat het goed omgaat met fotoherstel en je laat werken vanaf een schijfimage in plaats van vanaf de originele kaart. Dat is erg belangrijk als de kaart steeds de verbinding verbreekt. Sorteer herstelde bestanden ook op type en tijdstempel, want na een crash is de mapstructuur vaak verloren, maar de afbeeldingen zijn er nog wel.
Eén ding waar ik het een beetje mee oneens ben: als deze kaart belangrijk genoeg was voor betaald werk of onvervangbare familiefoto’s, zou ik haar daarna niet “repareren en blijven gebruiken”. Nee. Stuur haar met pensioen. Kaarten zijn goedkoop, spijt is duur.
Als je een stappenplan wilt, is deze videohandleiding voor herstel en reparatie van een corrupte SD-kaart vrij makkelijk te volgen.
Als hij 0 MB aangeeft, vraagt om een schijf te plaatsen of constant de verbinding verbreekt, dan is het waarschijnlijk een hardwarefout en worden software-oplossingen al snel erg onzeker.
Het belangrijkste dat ik zou toevoegen aan wat @sternenwanderer, @techchizkid en @mikeappsreviewer al hebben behandeld: controleer of de schade logisch of fysiek is voordat je iets ingrijpends doet.
Een snelle eerste beoordeling:
- Als de kaart wordt aangekoppeld, ongeveer de juiste capaciteit toont en alleen zegt dat formatteren nodig is, betekent dat meestal beschadiging van het bestandssysteem.
- Als er 0 bytes wordt weergegeven, de grootte onjuist is, de kaart tijdens het lezen verdwijnt of ongewoon heet wordt, wijst dat op hardwarefalen.
Ik ben het eigenlijk niet helemaal eens met het instinct om elke tool te proberen. Te veel herhaalde scans op een stervende kaart kunnen een slechte situatie erger maken. Als de kaart instabiel is, doe dan slechts één gecontroleerde poging, idealiter om er een kloon/image van te maken.
Ook het proberen waard:
- Zet de schrijfbeschermingsschakelaar van de SD-kaart op vergrendeld voordat je die in een computer steekt. Het is niet perfect, maar het kan onbedoelde schrijfbewerkingen voorkomen.
- Gebruik de camera alleen om detectie te testen, niet om te repareren. Sommige camera’s bieden aan om de database te herstellen of iets dergelijks, en dat kan helpen bij video, maar ik zou dat pas riskeren nadat de gegevens elders zijn gekopieerd.
- Op Linux of macOS wil een kaart die Windows weigert soms nog wel lang genoeg alleen-lezen aangekoppeld worden om bestanden te kopiëren.
Over Disk Drill, aangezien dat ter sprake kwam:
Voordelen:
- eenvoudige workflow voor images maken
- degelijke ondersteuning voor fotovoorbeelden
- beginnersvriendelijk
- goed voor het scannen van een kaartimage in plaats van de originele kaart zwaar te belasten
Nadelen:
- niet mijn eerste keuze voor diepgaand partitieherstel
- kan sommige vreemd gefragmenteerde videobestanden missen
- afhankelijk van wat je herstelt, kunnen betaalde functies nodig zijn
Dus mijn volgorde zou zijn: stabiliseren, vaststellen of de kaart fysiek defect raakt, indien mogelijk één image maken, van die image herstellen met Disk Drill of een andere tool, en de kaart daarna buiten gebruik stellen als die ooit beschadigd raakte tijdens een schrijfbewerking in de camera. Zelfs als je hem repareert, zou ik hem niet opnieuw vertrouwen voor belangrijke shoots.